Scenariusz zajęć wychowawczych dla klasy II
opracowany w oparciu o program wychowawczo- profilaktyczny
dla klas I - III i szkół podstawowych
pod tytułem „Spójrz inaczej” oraz scenariusz zajęć zamieszczony na stronie internetowej - www.wsip.com.pl

Temat: Nasze uczucia i emocje


Opracowała mgr Marzanna Wasilewska


Cele:
  • Uczeń potrafi rozpoznawać podstawowe uczucia i emocje.
  • Uczeń umie wyrazić w różny sposób znane mu uczucia i emocje.
  • Uczeń wie, że nasze zachowanie ma ogromny wpływ na drugiego człowieka.
  • Uczeń zna sposoby wywoływania pozytywnych emocji.

    Materiały:
    karteczki z nazwami uczuć i emocji, rysunki z konturem twarzy i wpisaną na odwrocie nazwą uczucia, cztery plansze z napisami: radość, smutek, strach, złość, czerwone serce rozcięte na kilka części, flamastry, maskotka przedstawiająca Kubusia Puchatka, plansza zawierająca regulamin zajęć.

    Przebieg zajęć:
    1. Usadzenie dzieci w kręgu. Dzieci przedstawiają się wymieniając swoje imię i podając przy tym do następnej osoby maskotkę. Przedstawianie zaczynamy od prowadzącej.
    2. Na tablicy wisi plansza z regulaminem zajęć opracowanym z klasą na wcześniejszych zajęciach.
    Przypomnienie podstawowych norm i zasad, które obowiązują na zajęciach.
    Oto najważniejsze z nich:

  • Zabiera głos tylko ta osoba, która wyraża chęć wypowiedzenia się przez podniesienie ręki i otrzymaniu od prowadzącej maskotki Kubusia Puchatka.
  • Słuchamy uważnie wypowiedzi innych.
  • Nie wyśmiewamy się z innych.
  • Zgodnie pracujemy w zespole.
  • Nie kłócimy się.
  • Przestrzegamy zasad i norm obowiązujących na zajęciach.

    3. W środku kręgu leżą rozsypane części serduszka. Zadaniem dzieci jest odgadnięcie, co powstanie po złożeniu wszystkich części.
    Umieszczenie złożonego serca na tablicy.

    Serce to będzie nam towarzyszyć przez cały czas trwania zajęć.

    4. Wprowadzenie dzieci w tematykę zajęć.
    Uczniowie podają skojarzenia związane z ułożonym sercem. Opowiadając o miłości nawiązuję do tematyki dzisiejszych zajęć.
    Na dzisiejszych zajęciach porozmawiamy o naszych uczuciach i emocjach.

    5. "Krąg uczuć"
    W tej zabawie uczniowie mimiką i gestem przedstawiają różne uczucia i emocje. Podział klasy na 10 grup. Każda grupa losuje karteczkę z nazwą uczucia.
    Niech każda grupa zastanowi się i spróbuje wyrazić bez słów - mimiką bądź gestem - wylosowane uczucia, następnie poszczególne grupy będą je przedstawiać, a reszta klasy odgaduje jakie to jest uczucie.

    6. Rysowanie określonego wyrazu twarzy.
    Uczniowie otrzymują kartki z konturem twarzy i wpisaną na odwrocie nazwą uczucia lub emocji, np.: radość, smutek, strach, złość. Zadaniem uczniów jest narysowanie w wyznaczonym konturze wyrazu twarzy towarzyszącemu danemu uczuciu lub emocji.

    7. Na tablicy wieszamy planszę z nazwą uczucia, np. radość. Dzieci, które rysowały buzię przedstawiającą to uczucie, ustawiają się na środku klasy (w tle znajduje się napis "Radość") i przedstawiają swoje prace. Następnie wracają z nimi na miejsce. Tak postępuję z kolejnymi uczuciami (strach, smutek, złość).
    Po prezentacji wszystkich prac na tablicy pozostają nazwy uczuć i twarze wyrażające te uczucia - wcześniej przygotowane przez nauczyciela.

    8. Przedstawienie przez uczniów wcześniej przygotowanych scenek z życia krasnoludków. Po każdej zaprezentowanej scence uczniowie zastanawiają się, co czuł krasnoludek. Zamiast mówić o tym wykorzystują wykonane wcześniej rysunki ilustrujące poszczególne uczucia. Ustalamy, że postępując tak ranimy innych. W tym miejscu nawiązujemy do serca, które pęka. Po każdej prezentowanej scence odrywamy kawałki serca z kartonu umieszczonego na tablicy.


    W krainie Bajkolandii
    – inscenizacje kilku scenek z życia krasnoludków. (Przygotowane wcześniej)

    (w tle dekoracja przedstawiająca las, potrzebne rekwizyty: czapki dla krasnoludków, czarodziejskie pióro, zeszyty, słodycze).

    I. W krainie Bajkolandii król Bajo XII ogłosił konkurs na największego znawcę bajek o krasnoludkach. Do zabawy stanęło wielu zawodników Rywalizacja polegała na odpowiadaniu na wszystkie pytania, które zadawał sędziwy krasnal Mądraczek. Wygra ten, kto nie pomyli się ani razu. Wszyscy bardzo się denerwowali, a Pytaczek chyba najbardziej.
    - Jak nazywał się król krasnoludków w baśni "O krasnoludkach i sierotce Marysi"? - zapytał Mądraczek Pytaczka, kiedy już nadeszła jego kolej.
    - Hmm... Chyba ... nie, nie ... Już wiem! Chłystek! - wykrzyknął uradowany Pytaczek.
    Prawie jednocześnie zgromadzona publiczność i reszta zawodników wybuchnęła śmiechem.
    - Chyba się pomyliłeś, Pytaczku - rzekł spokojnie Mądraczek. - Ten król to Błystek. Przykro mi.
    - Ojej!
    - jęknął Pytaczek i zrobił się cały czerwony. Najchętniej zapadłby się pod ziemię.
    Śmiech trwał długo, a potem z wolna ucichł, jednak krasnal jaszcze długo go słyszał...

    - Co czuł krasnoludek? (smutek, żal, wstyd)


    II. Na skraju lasu mieszkał sobie krasnal Podjadek. W jego domku zawsze było mnóstwo smakołyków, ponieważ sam je wprost uwielbiał. Jadł słodycze na śniadanie, obiad i kolację. Przez to z dnia na dzień stawał się grubszy. Pewnego dnia, gdy szedł ścieżką przez las, usłyszał nagle:
    - Hej, ty grubasie, zajmujesz całą ścieżkę, posuń się szybko, ty beczko!!!
    Podjadek odwrócił się powoli za nim stał rozłoszczony Ważniaczek i przezywał go w dalszym ciągu.
    - No, rusz się tłuściochu!
    Prawie ze wszystkich domków wyjrzały krasnoludki. Jednak żaden z nich nie zareagował na tak brzydkie przezwiska. Podjadek zszedł powoli ze ścieżki, jednak słowa rozgniewanego krasnoludka ciągle brzmiały mu w uszach... Ty grubasie, ty beczko...

    - Co czuł krasnoludek?


    III. Król krasnoludków wyznaczył Pisarka na swojego kronikarza. Jego zadaniem było zapisywanie codziennie wieczorem tego, co wydarzyło się w Bajkolandii w ciągu całego dnia. Była to ciężka praca, bo bez przerwy coś się działo. Jednak Pisarek lubił to zajęcie, ponieważ lubił pisać piórem, które podarowała mu zaczarowana gęś. Pióro bowiem było niezwykłe. Wystarczyło tylko, że krasnal tyko pomyślał o tym, co chce napisać, a ono samo prowadziło dłoń na papierze, zostawiając rzędy kształtnych liter. Pewnego dnia do Pisarka przyszedł Zapominajek. - Pisarku, mam do ciebie prośbę - zaczął niepewnie.
    - Co mogę dla ciebie zrobić? - zapytał Pisarek.
    - Pewnie się nie zgodzisz, ale czy mógłbyś mi pożyczyć swoje pióro? Chciałbym napisać list do wróżki Wesolinki, a swoje zgubiłem - powiedział jednym tchem Zapominajek.
    - Hmm... No dobrze, ale musisz mi je zwrócić przed wieczorem, zanim zasiądę do moich codziennych obowiązków.
    - Oczywiście, przyniosę na pewno, bardzo dziękuję.
    Mijały godziny, powoli zbliżał się wieczór, a Zapminajek nie przychodził. Pisarek zaczął się martwić. Serce krasnala zaczęło bić coraz szybciej.
    - Jak ja teraz wykonam moje obowiązki? Król będzie się gniewał...

    - Co czuł krasnal?


    IV. Pod okiem Mądraczka krasnoludki rozwiązywały rozmaite matematyczne zadania. Każdy krasnal pracował nad jednym problemem. Po godzinie wszyscy prawie skończyli. Tylko Nieradek męczył się nad swoją łamigłówką.
    - Cegła waży kilogram i pół cegły. Ile waży cała cegła? - czytał setny raz zadanie, ale w dalszym ciągu nic nie rozumiał.
    - Promyczku, pomóż mi. Nie daję sobie rady – poprosił cicho swojego sąsiada.
    Promyczek zrobił tylko dziwną minę, wzruszył ramionami i odwrócił głowę w drugą stronę udają c, że nic nie słyszy.
    - Okrasku, może ty...
    - Daj mi spokój, nie widzisz, że sam właśnie liczę!
    – burknął Okrasek.
    Nieradek jaszcze raz popatrzył n swoich kolegów, ale wszyscy byli zajęci sobą i nikt nie zwracał na niego uwagi. Nikt, ale to nikt nie chciał mu pomóc... .

    - Co czuł krasnoludek?


    9. Sposoby naprawienia zaistniałych sytuacji, w których odczuwano różne uczucia.
    - Co wspólnego łączyło przedstawione sytuacje?
    - Jakie uczucia odczuwał każdy z krasnoludków?
    - Jakie uczucie nie występowało?
    - Kto nie podniósł swojej karteczki?
    - W jaki sposób możemy naprawić złe postępowanie bohaterów scenek?

    10. "Burza mózgów" - uczniowie podają swoje pomysły na naprawienie złego postępowania bohaterów.

    11. Ponowne złożenie serca. (Każde naprawione złe postępowanie powoduje powrócenie na miejsce części serca.)

    12. Podsumowanie.
    - Jak powinniśmy się zachowywać, aby nikomu nie wyrządzić krzywdy?

    13. Pożegnanie.
    - Jakie uczucia i emocje towarzyszyły każdemu z was na dzisiejszych zajęciach?
    (Proponujemy dzieciom zajęcie miejsca przy wybranej planszy z napisem: strach, smutek, radość, złość.)

    14. Ocena pracy.
    Każde dziecko otrzymuje w nagrodę czerwone serduszko, które jest pamiątką odbytych zajęć.




    Komentarz:
    Przeżywanie uczuć i emocji jest naturalną reakcją na to, co dzieje się w kontakcie ludzi z otoczeniem, jest czymś zdrowym i naturalnym. Niektórzy mają często trudności z okazywaniem własnych uczuć, a także mówieniu o nich. W wielu domach dzieci mają zabronione okazywania pewnych uczuć, są one tłumione i ukrywane. Na tych zajęciach dzieci uczyły się jak rozpoznawać uczucia oraz otwarcie wyrażać je. Miały okazję wspólnego przeżywania napięć emocjonalnych, dzielenia się własnymi odczuciami, uczyły się lepiej zrozumieć innych.




    powrót na górę strony

    powrót